|
|
 |
|
Angie
2010-07-02
|
ANGIE
Bij de shelter voor is een kleine kennel waarin mensen hun hond kunnen achterlaten, zodat ze niet vastgebonden aan het hek in de volle zon hoeven te zitten. Voordat deze kennel kwam, was dat wel het geval. Op een ochtend toen vrijwilligers van ACF bij de shelter aankwamen, vonden ze een klein bang ,bibberig en nat hondje in de kennel. Ze was aan het janken en was erg schuw.We hebben haar toen in een grote kennel geplaatst bij Idefix (een klein wit minihondje), waarvan we dachten dat die Angie wel op haar gemak kon stellen. Ook kreeg ze natuurlijk een warm bedje, eten en drinken.Twee dagen lang heeft ze stil in haar mandje gelegen. Ze was aan het bibberen als we haar wilden aanraken om haar te verzorgen. Maar na 2 dagen kreeg ze meer vertrouwen en mochten we haar ook aanraken en aaien zonder dat ze erg bang was. Ze mocht toen samen met Idefix (die zich groter voelt dan dat hij er uitziet) bij de honden voor gaan spelen. Daar houden de vrijwilligers pauze, zodat ze meer aandacht kon krijgen en waarbij ze meer onder de mensen zou zijn.Gedurende deze dagen vond ze het heerlijk om op onze schoot in de armen te gaan slapen.
Angie was erg mager en haar vacht was in slechte conditie; heel veel klitten en dof. Toen we haar aan het verzorgen waren, kwamen we erachter dat dit kleine hondje ouder was dan we oorspronkelijk dachten. Zeker wel dichtbij de tien jaar. We hebben haar getrimd en haar oren schoongemaakt. Het schoonmaken van de oren vond ze niet leuk. We dachten dat daar ook misschien iets mis mee was, maar wisten niet wat. We hadden haar antibiotica gegeven tegen de infectie. Haar oren leken weer een beetje te kalmeren. Met de dag werd dit geweldige hondje steeds opener naar de mensen toe.
Monika, herplaatst honden voor ACS in Duitsland.Zij kwam op de shelter. Het was liefde op het eerste gezicht tussen Angie en haar. Monika had al veel hondjes herplaatst en het was duidelijk dat ze zeker een huisje zou gaan zoeken voor Angie. Tegelijkertijd vonden we ook het probleem met haar oren. Er zaten blijkbaar graszaadjes heel diep in haar oor, welke die verschrikkelijke pijn veroorzaakten. De dierenarts had de graszaadjes verwijderd en je kon al meteen het verschil bij haar zien: ze was vrolijk en je mocht nu ook haar hoofd aanraken zonder dat ze die wegdraaide.
Monika had besloten om Angie mee te nemen naar Duitsland, want het was wel duidelijk dat de shelter niet de beste plaats voor haar was. Zo’n kleine hond plaatsen op de losloopvelden leek geen goed idee en we willen ook geen honden voor langere tijd in de kennels laten verblijven. Dat is geen leven voor een hond. Monika had nog geen plaats gevonden voor Angie, maar ze mocht zolang bij haar blijven totdat er een goed huisje gevonden zou worden. Monika had ook Idefix meegenomen, zodat Angie de reis samen met haar witte ridder heeft gemaakt. Twee dagen nadat Angie en Monika naar Duitsland zijn gegaan, kregen we geweldig nieuws te horen. Angie had een geweldig huisje gevonden en wel bij een vriend van Monika,die erg dicht bij haar in de buurt woont. Tevens kan ze dus Angie opzoeken wanneer ze maar wil. Weer een mooi verhaal met een happy ending.
|
|
|
|
Binky
2010-07-02
|
BINKY
Binky was over het hek gegooid bij het huis van een Engels echtpaar. Het echtpaar had naar ACS gebeld en toen zijn we hem gaan ophalen. Binky’s voorpoot was helemaal verdraaid, maar het leek alsof het niet zo veel pijn deed.
Hij was pas een jonge hond, ongeveer 6 maanden. Vanaf het begin al een lieverd. Je kreeg altijd een knuffel van hem als je de kennel in ging en later op het losloopveld bleef dat ook zo. Hij was gek op mensen en ook heel vriendelijk tegen honden.
Het was mooi om Binky zo te zien opgroeien op de shelter.We maakten ons alleen erg zorgen om zijn poot,wat wel steeds rechter werd naarmate hij groeide. Maar ja, wie wil er een hondje adopteren die waarschijnlijk een dure operatie nodig heeft voor zijn poot? Dat was waar we ons zorgen over maakten. We waren bang dat Binky lang op de shelter zou moeten blijven en dat is nooit goed voor een hond die zo jong is. Je kon namelijk zien dat hij gek was op mensen en hun aandacht en gezelschap nodig had. Maar hij vond het ook wel erg gezellig met alle andere honden op het veld.
Na 3 maanden op de shelter geweest te zijn, mocht Binky toch mee op transport naar Duitsland. Hij had nog geen adoptieadres gevonden, maar kon daar bij een hondenshelter opgevangen worden. Hij heeft daar maar een paar dagen hoeven blijven, want toen er mensen langskwamen die het geweldige karaktertje van deze hond zagen, was hij snel herplaatst.
Nu is hij erg gelukkig bij een familie waar hij verzorgd wordt en hij echt een deel van het gezin uitmaakt. Hij krijgt de aandacht die hij verdient en die hij nodig heeft. Hij is een erg gelukkige, vrolijke hond. We wensen Binky dan ook veel geluk en plezier bij zijn nieuwe familie!
|
|
|
|
|
|
Poes Suzie geadopteerd door haar redders
2010-06-13
|
Poes Suzie is door haar redders geadopteerd!
Tijdens hun vakantie op Samos ontmoeten Robert en Ella uit Den Helder de hoogzwangere Suzie, die vervolgens elke dag bij hun appartement kwam eten. Toen Suzie bevallen was, bracht ze de kittens één voor één naar Robert en Ella toe, die gelijk een bedje voor haar hadden neergezet in hun appartement. Ze wilden Suzie en de kittens aan het eind van hun vakantie meenemen naar Nederland, maar dit kon niet omdat de kittens drie maanden moesten zijn. De vakantie op Samos zat er helaas op en ze moest weer naar huis. Maar niet voordat ze met Suzie naar de dierenarts waren gegaan voor haar inentingen. Bij de dierenarts aangekomen, ontsnapte Suzie plotseling. Ze rende een tuin in en werd daar gegrepen door een hond. Robert en Ella renden er achteraan om haar, voor de tweede keer, te redden. Dat ging niet makkelijk, want Robert moest Suzie uit de bek van de hond trekken. Hij werd hierbij zelf ook gebeten door de hond en Suzie krabde uit angst hem ook nog eens.Robert’s handen lagen helemaal open en hij moest naar het ziekenhuis voor een tetanusprik. Robert en Ella moesten de volgende dag naar huis vliegen en Suzie werd opgevangen door ACS. Elke dag heeft Ingrid van ACS voor Suzie en haar kittens gezorgd. Van de vijf kittens waren er na enkele dagen drie erg ziek geworden. Zij hebben helaas niet weten te overleven. De twee sterke overlevers hebben hun plekje inmiddels gevonden in de tuin en wonen daar gezellig samen met nog zo’n 21 andere katten die dagelijks verzorgd worden door ACS. Toen de twee kittens groot en sterk genoeg waren en al zelfstandig konden eten, mocht Suzie naar Nederland. Twee vrijwilligers moesten na hun werkvakantie op de shelter van ACS toch terug naar Nederland en hebben Suzie meegenomen in het vliegtuig. Suzie mocht niet met haar kenneltje in het ruim van het vliegtuig, maar kon gezellig bij de vrijwilligers in de cabine van het vliegtuig blijven. Dat was een stuk vertrouwelijker en fijner voor haar. En wat is ze toch een stoere en bijzondere poes. Ze is de hele vlucht stil geweest en lag lekker te slapen in haar kenneltje. Slechts bij het opstijgen en het landen liet ze even weten met wat zacht gemiauw dat de piloot niet zo moest wiebelen met het vliegtuig. Waarschijnlijk deed ze het zo geweldig omdat ze wist dat ze naar Robert en Ella onderweg was en heeft ze tijdens de vlucht hierover al die tijd heerlijk lopen wegdromen. Aangekomen op Schiphol stonden Robert en Ella al klaar met een zelfgemaakt bordje waarop groot de naam stond van Suzie en de vrijwilligers. Ze hadden zelfs een bloemetje meegenomen voor de vrijwilligers, omdat ze zo blij waren Suzie weer in hun armen te kunnen sluiten. Na een knuffel kon Suzie lekker met Robert en Ella mee naar haar nieuwe huisje. Weer een verhaal met een mooie afloop. Robert en Ella, hartelijk dank en heel veel geluk samen met Suzie!
|
|
|
|
|
|
Pepe
2010-02-09
|
Pepe werd op een ochtend gevonden door de vrijwilligers, vastgebonden aan het hek van het asiel.
Uiteindelijk na de nodige zorg werd hij naar Duitsland gebracht waar hij in slechts 4 weken een liefdevol gezin vond, ookal had hij last van huidkanker (wat gelukkig helemaal is verwijderd)
Hij beleeft nu de tijd van zijn leven!
|
|
|
|
|
|
Irma/Triene
2010-02-07
|
Irma werd gevonden vlakbij Ormos een plaatsje op het eiland Samos.
Ze werd naar Duitsland overgebracht waar ze geduldig wachte op een fijn huis.
Ze is een hele lieve hond die gewoon wil knuffelen en dicht bij de baas wil zijn , en dat is precies wat ze heeft gevonden, een liefdevol gezin.
Finally, he was adopted by a loving family.
She is a very warm hearted dog who just wants to be loved - and that's what she is getting now!
|
|
|
|
|
|
Eindelijk hebben de broertjes Jimmy en Jason een thuis!
2010-02-03
|
Jimmy en Jason zijn twee broertjes die in september 2006 werden aangetroffen bij de shelter van Animal Care Samos. De voormalige eigenaar besloot op een zekere dag dat hij niets meer moest hebben van zijn twee jachthonden en besloot om ze dus maar vast te binden aan het hek van het shelter. De honden waren broodmager en werden ’s ochtends doodsbang aangetroffen bij het hek. Ze waren in staat om van angst door de muur heen te kruipen en ook wijkten ze geen centimeter van elkaars zijden af. De eerste week bleven ze angstvallig dicht tegen mekaar aan liggen op hun gezamenlijk mandje. Het was wel duidelijk dat ze door de eigenaar flink mishandeld zijn geweest. Ze waren onafscheidelijk, ook tijdens hun verblijf op de shelter. Ze leken wel een Siamese tweeling, waar Jimmy was daar was Jason (en vice versa). Na enkele weken ging het al wel zichtbaar beter met de broers. Ze herwonnen weer langzaam het vertrouwen in de mens.
Na ongeveer twee jaar mochten ze mee op hondentransport naar Duitsland. Ze waren er helemaal klaar voor. In Duitsland werden ze liefdevol opgevangen in het asiel in afwachting van een adoptiegezin waar ze definitief een thuis zouden vinden. Inmiddels waren Jimmy en Jason beroemdheden geworden, omdat ze zendtijd hadden gekregen in een TV-uitzending van het dierenprogramma ‘Tiere suchen ein Zuhause’. Hierop kwamen wel reakties van geïnteresseerde mensen, maar deze wilden meestal maar één van de twee honden adopteren. Dat was natuurlijk geen optie, omdat de broers niet zonder elkaar zouden kunnen. Redelijk snel na hun aankomst in Duitsland werd toch een gezin voor de broers gevonden, in Nederland.Er was een oproep geplaatst, waarop één familie reageerde met het heugelijke nieuws dat zij de broers wel allebei wilden adopteren.
Dit adoptiegezin had het beste voor met de jongens en beschikte over een mooie boerderij waar ze alle ruimte hadden om te spelen. Ze hadden een kleine dierstapel zodat Jimmy en Jason als echte ‘koehonden’ verder door het leven zouden gaan. Ondanks alle goede bedoelingen van dit gezin viel het hen zwaar om Jimmy en Jason te houden. Waar ze onvoldoende rekening mee hadden gehouden, was het feit dat Jimmy en Jason jachthonden pur sang zijn, echte pointers namelijk. Ze roken allerlei spannende luchtjes in het boerenlandschap, met name in het aangesloten maisveld. Ze besloten regelmatig om deze maar eens nader te gaan verkennen. Ze knepen er tussenuit en bleven soms hele nachten weg. Dit zorgde voor veel spanning, stress en meerdere lastige zoekpogingen. Dit was onwenselijk voor zowel de familie als de honden. De familie zag zich genoodzaakt om de honden voor hun eigen veiligheid dan maar aan de lijn te leggen. Ze voelden zich hier niet gelukkig bij, want dit was niet de verbetering van het leven van de honden die de familie voor ogen had tijdens hun adoptie. Ze hebben dit aangegeven bij Animal Care Samos (ACS). Hierna is ACS actief gaan zoeken naar een andere oplossing voor de jongens. Na zeven weken verkennen van het Nederlandse grondgebied, zijn Jimmy en Jason terug gegaan naar het asiel in Duitsland. Helga en Silke van het asiel Mamouth in Duitsland hebben ze alle liefde en zorg gegeven. Ondertussen werd gezocht naar een geschikt huisje waar ze samen geplaatst konden worden. Bij het asiel was een lieve vrijwilligster die iedere dag honden van het asiel uitlaat. Zij vond Jimmy en Jason zulke lieve honden, dat ze niet kon begrijpen dat ze na tien maanden nog steeds niet geadopteerd waren. Inmiddels was het al weer vier jaar geleden dat Jimmy en Jason werden achtergelaten bij het hek van het shelter op Samos en ze hadden nu nog steeds niet hun welverdiende thuis gevonden.
Het was een moeizaam traject, maar de afloop mag er zijn. Uiteindelijk toch een happy ending. ACS wil dan ook iedereen in Nederland en Duitsland bedanken voor hun inzet en bijdrage om Jimmy en Jason te herplaatsen. Zonder deze hulp en zonder het benodigde doorzettingsvermogen was het nooit gelukt. Wij wensen Jimmy en Jason een geweldig leven toe bij hun nieuw baasje. Het verhaal wordt vast nog vervolgd in de toekomst, want wie wil nu niet op de hoogte blijven van de belevenissen van Jimmy, Jason en hun nieuwe baasje?!
Iedereen bedankt,
ACS
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Rainbow gered en een donatie voor Animalcare
2010-01-17
|
Eind December hebben we een donatie mogen ontvangen van Herman en Mieke-Roos van Sherman Productions Testelt Belgium.
De donatie gaat grotendeels besteedt worden aan de katten van Samos en deels aan het verbeteren van het asiel.
Mieke en Herman waren in 2008 op Samos en hebben toen een kitten kunnen redden door hem mee te nemen naar Belgie.
Het kleine katertje die de naam Rainbow heeft gekregen had dringend medische verzorging nodig. Deze was op Samos toen niet te krijgen.
Inmiddels is er een dierenarts gekomen in Samos stad waar Animalcare Samos een goede samenwerking mee heeft.
Rainbow is nu een mooie volwassen kater geworden maar niet zonder problemen,
Hij was in april aangereden door een auto en heeft het maar net overleeft. (een deels verlamd pootje en bloed in zijn longen) Het is later allemaal goed gekomen behalve dat hij nog een beetje mank loopt, Maar daar geeft hij niets om. Verder is het een vrolijke kater die ook goed kan opschieten met de twee andere katers uit Kos die al eerder geadopteerd waren door Mieke en Herman.
Namens alle dieren van Samos willen we Mieke en Herman hartelijk bedanken voor de geweldige donatie.
|
|
|
|
|
|
hoe Dingo haar redders ontmoette en een huis vond
2009-10-11
|
Sommige dieren hebben niet alleen het geluk dat ze worden geholpen door Animal Care Samos, ze vinden ook nog meteen een huis. Hond Dingo is een van die geluksvogels.
Een van zijn redsters vertelt…
‘Eind juni 2009 waren mijn man Roy en ik op vakantie op Samos’, begint Linda haar verhaal. ‘Toen we met de auto een tour door de bergen maakten, zagen we een hond op de weg liggen. Ik ben uitgestapt om haar naar de kant te brengen en wat water te geven. Mijn man zei nog “pas op hoor, het lijkt wel een Dingo”. De hond was erg bang en ze liep mank. Toen er een tegenligger aankwam, die ik dwong te stoppen omdat hij bijna over haar heen reed, kroop ze onder zijn auto. Ik heb haar snel onder die auto vandaan getrokken en naar de kant gebracht.’
Als Linda en Roy weg willen rijden, ligt de hond alweer op de weg. Gelukkig hebben ze van Animal Care Samos gehoord. Ze besluiten het dier in de auto te tillen en naar de shelter te brengen.
‘Een paar dagen later hebben we gebeld om te vragen hoe het ging’, vertelt Linda verder. ‘Ze liep niet meer mank en het ging aardig met haar. Een paar dagen voor ons vertrek zijn we gaan kijken op de shelter. Ze herkende ons en was helemaal blij. Ik ben ook nog met haar gaan wandelen. Het was echt een verschrikkelijk leuke hond. Nog een leuke toevalligheid: een vrijwilligster had haar Dingo genoemd zonder dat wij hadden gezegd dat we haar daarop vonden lijken.’
In de auto op de terugweg begint Roy over een eventuele adoptie. Na een goed gesprek op een terras in Pythagorion hakken ze de knoop door: Dingo krijgt een plekje in hun huishouden.
‘Op 11 september was het eindelijk zo ver: Dingo kwam met een aantal andere vrijwilligers aan op Schiphol. Het was best een emotionele ontmoeting. Ze was een beetje van slag na ruim 6 uur in de bench zitten. Maar toen we onderweg stopte om haar de pootjes te laten strekken, was ze zo blij om ons te zien. Ze sloeg haar poten om mijn man heen en huilde van blijdschap (net als ik). Terug in de auto kwam ze bij me liggen met haar kop en poten op mijn schoot… Eenmaal thuis moest ze wennen aan zomaar een huis binnen lopen, maar inmiddels loopt ze lekker in en uit. Ze leert snel en wil heel graag. Het is een heerlijk beest. We hebben nu al heel veel plezier van en met haar en we genieten met volle teugen. Lekkere lange wandelingen in het bos en in onze mooie omgeving. We kijken uit naar een mooie en lange vriendschap met haar!’
Linda en Roy heel veel dank voor jullie goede zorgen!
|
|
|
|
|
|
Babs vindt nieuw huis na hachelijk avontuur
2009-08-31
|
Je zal maar een klein wit, dakloos hondje zijn met het gekste loopje van het hele eiland Samos. Het gaat allemaal op voor Babs. Toen ze ook nog op de vuilnisbelt naast de shelter werd gegrepen door een roedel honden zag het er erg slecht voor haar uit. Maar haar kansen zijn gekeerd: inmiddels heeft ze een fantastisch huis met zelfs een eigen (katten)luikje naar de tuin.
Het eerste wat opvalt aan hondje Babs, is haar komische loopje. Zodra ze begint te wandelen, steekt ze één voor één haar pootjes gestrekt naar voren. Geen gezicht, maar heel grappig. Gezien haar geringe afmeting (sommige katten zijn groter) en snoezige voorkomen waren haar kansen op een snelle adoptie groot. Tot Babs ineens op de vuilnisbelt naast de shelter verzeild raakte. ‘Tijdens het wandelen met de honden was Babs ineens verdwenen’, vertelt Joeri Krom, dagelijkse leiding. ‘Toen ik een wit stipje op de vuilnisbelt zag, wist ik dat gebeurd was waar ik altijd bang voor ben: ze was gegrepen door de roedel wilde honden die daar leeft.’ Babs is meer dood dan levend en Joeri racet met haar naar het huis in Samos-stad. Daar is een operatiekamer en kan ze behandeld kan worden. Een paar dagen hangt het leven van Babs aan een zijden draadje, maar ze sleept zich erdoorheen. Joeri: ‘Na twee dagen wisten we dat ze het ging redden.’
Eind april gaat Babs, inmiddels helemaal hersteld, mee met twee vrijwilligers in het vliegtuig naar Nederland. Daar wacht haar nieuwe baasje Ferdi met spanning op het grappige witte diertje. Ferdi’s eigen hondje is na dertien mooie jaren overleden. Inmiddels zijn Ferdi en Babs twee handen op een buik. ’s Avonds na het wandelen doen ze een wedstrijdje wie het eerst boven in bed ligt. Babs wint natuurlijk altijd. In de keukendeur heeft ze haar eigen luikje zodat ze altijd in de tuin kan spelen. Kortom: Ferdi en Babs willen elkaar nooit meer kwijt.
Ferdi bedankt voor de fantastische zorgen voor de kleine Babs!
|
|
|
|
|
|
|
Blinde Stevie vindt een nieuw huis
2009-08-04
|
Het zal je maar gebeuren: je bent een Griekse kat wiens baasje terug gaat naar Engeland en jouw niet mee kan nemen. En dat is niet alles: je bent nog blind ook. Het gebeurde Stevie allemaal. Gelukkig laat deze wonderpoes zich niet kisten. Inmiddels heeft ze het reuze naar haar zin bij Margreth en Jan in het Nederlandse Hoorn.
In december 2008 kreeg Animal Care Samos een telefoontje van het Griekse eiland Ikaria. Het baasje van poes Stevie ging terug naar Engeland en kon haar niet meenemen. Hoewel het voor de stichting niet makkelijk is om katten op te vangen (ze kunnen bijna niet worden herplaatst en de opvang zit dus altijd vol) kreeg Stevie toch een plekje. Zodra het beestje van de boot kwam, werd duidelijk dat ze met een oogje niks zag en met het andere oogje heel weinig. De kattenziekte die ze als kitten had gehad, was hier de oorzaak van. Omdat het blinde oog ook erg ontstoken was, moest dit worden weggehaald. Het andere oogje bleek ook niet te redden: dit volgde een paar maanden later.
Veiliger huis
Voor wie nu denkt dat Stevie na dit alles een zielig hoopje ellende was: think again. Nog steeds sprong ze vrolijk op schoot en rende achter speeltjes aan,. Ze klom zelfs gewoon op het dakje boven het winterkattenverblijf. Toch bleek het overleven tussen de ziende katten op Samos voor Stevie wel erg lastig. Nadat ze een keer vijf dagen zoek was, hakte Joeri Krom (dagelijkse leiding ACS) de knoop door: Stevie had een veiliger huis nodig. Nou is het voor een dier met de charme van Stevie natuurlijk niet moeilijk om een nieuwe plek te vinden, en dat duurde dan ook niet lang. Binnen een paar weken was duidelijk dat ze bij Margreth en Jan in Hoorn een plek had gevonden.
Pad
Dankzij de zorgzame begeleiding van Jessica en Mike landde Stevie vrijdag 17 juli veilig op Schiphol. Eenmaal in haar nieuwe huis, was het alsof ze nooit ergens anders geweest was. ‘Toen Stevie uit haar kenneltje werd gehaald, verkende ze het huis zonder ook maar ergens tegen aan te lopen’, vertelt Margreth. ‘Het schaaltje vis had ze snel op. Na drie dagen was ze helemaal gewend aan haar nieuwe omgeving. Ook met onze kat Katty van 19 klikt het goed.’ Dat Stevie blij is met haar nieuwe plek is wel duidelijk. Margreth: ‘Als Jan van zijn werk komt, zit ze meteen op zijn schoot. De rest van de dag loopt ze achter mij aan. In de omheinde tuin die we hebben kan ze lekker naar buiten. Vorige week had ze zelfs een pad gevangen! Ze is misschien blind maar haar reuk en gehoor zijn prima. We zijn echt heel blij met haar.’
Jan en Magreth ontzettend bedankt namens Animal Care Samos. We zijn heel erg blij dat Stevie ondanks haar handicap toch een nieuwe kans heeft gekregen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Pino
2009-07-15
|
Pino werd door een man in een pick up naar het asiel gebracht en het kleine hondje zat achterin vastgebonden.
Zo klein als pino is ook zo zo slim, hij had al snel door dat hij heel handig is in klimmen! Hij klom overal op en liep dan de hele dag de vrijwilligers te volgen via het dak om maar zo dicht mogelijk bij hun te zijn, hij is gek op aandacht!!
Zijn favoriete speeltje is een plastic fles daar kan hij de hele dag mee bezig zijn.
Nu woont hij heel gelukkig bij Verana en Jorg in Duitsland, nu maar hopen dat hij daar niet op de daken gaat lopen!
|
|
|
|
|
|
Boufas, Buffy
2009-03-09
|
Toen we buffy voor het eerst op een foto zagen was het gelijk liefde op het eerste gezicht!
We vielen op haar omdat ze echt zo'n typische zwerfhond uitstraling heeft met hele lieve oogjes.
Toen ze bij ons kwam wonen was ze in het begin heel verlegen en voorzichtig, maar heel vriendelijk en nieuwsgierig.
Ik ben opgegroeid met honden maar heb nog nooit zo'n slimme hond ontmoet!
Ze kan alles leeg en open maken , de vuilnisbak, plastic zakken, ritsen en knopen zijn voor haar ook geen probleem.
Ze vind alles wat eetbaar is hoe goed je het ook verstopt.....
Haar favoriete spelletje is met de bal, ze begrijpt ook de woorden, links rechts en rechtdoor!
Ze is nu nergens meer bang voor en zelfs de hardste knal brengt haar niet meer van haar stuk.
Wij zouden geen andere waak hond en gezelschaps hond meer willen.
Wij geven onze Buffy nooit meer terug!
Lieve groet
Regine Mohr
|
|
|
|
Agmet nu Archie
2009-01-31
|
Hoi allemaal mijn naam is Archie. Voordat ik naar Nederland kwam woonde ik op samos eiland daar hadden ze me Agmet genoemd, ik kwam ongeveer anderhalf jaar geleden naar Nederland, en ik ben heel blij hier!
De mevrouw die mij geadopteerd heeft wil graag iets over mij vertellen:
Op het moment dat Archie mijn huis binnen liep werd ik opslag verliefd op dit hondje. Eigenlijk zou ik alleen zijn pleegmoeder zijn tot hij een goed eigen huisje zou krijgen, maar toen ik naar hem keek wist ik dat ik hem niet meer kon laten gaan. En daar heb ik nu nog steeds geen seconde spijt van gehad!
Hij is zo lief! Hij houdt van wandelen, eten, en van spelen met mij.
Sinds een paar maanden heeft hij een vriendinnetje uit Spanje, haar naam is Phoebe. Ze spelen en slapen samen.
Een tijdje terug heeft Archie iets verkeerds op straat gegeten (vergif???) en werd hij erg ziek. Daarna werd er ook Leishmania bij hem geconstateerd. Nu met de juiste medicijnen voelt hij zich weer kiplekker, en dat met alleen maar 2 kleine pilletjes per dag.
Ik ben heel blij dat de mensen in Samos hem hebben opgevangen en hem naar Nederland hebben laten komen voor adoptie. Archie is samen met Phoebe en mijn 3 katten 1 van de meest belangrijke dingen in mijn leven!
Animal care samos: "Heel erg bedankt voor het adopteren van Archie het is geweldig om hem zo blij te zien, en dat hij zo van zijn leventje geniet!"
|
|
|
|
|
Lefki geadopteerd door Katja en Alex
2009-01-05
|
katja en Alex waren op slag verliefd op Lefki toen ze haar zagen op het asiel op Samos, maar aangezien al een hondje thuis hadden (kalle) leek het ze niet handig om haar gelijk te adopteren maar beter om een nieuw goed huisje voor haar te zoeken, als ze eenmaal terug waren in Duitsland.
Maar na een paar bezoekjes bij het asiel konden ze haar niet meer zo maar aan een ander over laten ze wilden haar zelf opvangen!
Het zou vast wel goed komen met Lefki en Kalle....
Dat deed het gelukkig ook die 2 zijn nu beste vriendjes!
We zijn blij dat Lefki zo makkelijk een nieuw huis heeft gevonden en dat Alex en Katja de stap hebben durven nemen!
Deze foto ontvingen we als kerstgroet, de witte is Lefki en Met de kerstmuts haar beste vriendje Kalle.
|
|
|
|
Polly
2008-11-23
|
Polly was een verwaarloosd scharminkeltje toen de eigenaar deze kwam brengen naar het asiel.
Ze zat in het kippenhok tussen de kippen waardoor ze werd gepikt. Ze woog nog geen 2 kilo toen ze binnen kwam en haar haar had ook de nodige verzorging nodig, dit zat vol klitten.
Uiteindelijk vonden Tom en Ingrid (2 vrijwilligers) haar zo zielig dat deze haar mee naar huis hebben genomen, omdat er nog geen opvangplek voor haar was.
Zij gingen op zoek naar een goed huis voor dit lieve hondje.
Nadat ze eigenlijk al heel erg aan haar gehecht waren,bleek opeens een vriendin van Jan en Kathleen (2 supporters van Animal Care Samos)graag een hondje te willen.
Polly kon naar Frida! Na de goede verzorging van Frida ziet Polly er nu geweldig uit en weegt ze ondertussen 7 kilo!
Polly mag overal mee naar toe en zelfs als Frida gaat winkelen mag Polly bij elke winkel naar binnen!
We weten bijna zeker dat Polly haar slechte start op Samos vergeten is!
|
|
|
|
|
Yanna goed terecht gekomen!
2008-11-21
|
Ellen was opslag verliefd op het hondje Yanna toen ze deze op het asiel van Samos zag, dus kort daarna werd er besloten dat Yanna naar Nederland zou komen om door hun geadopteerd te worden.
Ellen en haar zoon Vincent en dochter Esther zijn hardstikke gelukkig met Yanna! De eerste nacht dat ze bij de familie thuis was , kwam vincent zelfs midden in de nacht vragen aan zijn moeder of Yanna er echt nog wel was of dat het een droom was!
Yanna was in het begin echt een brutaal ondeugend en druk hondje! Ze probeerde van alles, op tafel klimmen en op het aanrecht er moet immers overal gecontroleerd worden of er niet toevallig wat te eten is, niet waar?
Maar ondertussen heeft Yanna al veel geleerd ze kan los lopen en luistert zelfs als er gevraagd word of ze wil zitten!
Aangezien er toch iets van een jachthondje in Yanna zit was het wel even spannend hoe het met de kat zou gaan die al lang in dit huis woont, dus na voorzichtig proberen bleek dit geen probleem, als de kat slaapt gaat Yanna zelfs zachtjes likjes geven.
Het gaat heel goed met Yanna en ze willen haar nooit meer kwijt!
|
|
|
|
|
Ruby
2008-11-16
|
Hallo ik ben Ruby ik ben een echt pure samos hond!
ik was net op het asieltoen er een familie kwam om mij te adopteren.
Ik heb er ongeveer weken over gedaan om de basis commando's te leren, en naast de fiets lopen, en in een auto te rijden (mee terijden natuurlijk;-))
Ik geniet erg van mijn nieuwe leven, en van mijn hobbys zoals met de kayak mee gaan en ik ga graag naar de sauna en ben gek op heeeeeeeele lange wandelingen!
|
|
|
|
|
|
.JPG)
